دوای درد

نوشته بود از تو می نویسم ،

از تو میخوانم ، از تو میگویم

اما نمیدانست که من

گوشهایم از او ، شنیدن میخواهند

چشمانم از او دیدن

و دستانم از او نوازش !

باور نخواهی کرد اگر بکویم

لبهایم قفط از او بوسه میخواهند

و چقدر به بودنش محتاجند !

باور کن بدنم فقط ، از او آغوش میخواهد و بس

از من نوشتن و خواندن و گفتن و یاد کردن

هیچ دردی دوا نخواهد کرد

+ نوشته شده در یکشنبه ۱۴۰۲/۰۷/۰۲ ساعت 11:55 توسط « سعید »  |