وقتی که همای تو به من باز بتابد چشمان ترم گـِرد ِ حرم گیج بتابد تنهاییم ، آوارگی ام را بسر باز بکوبد ویران شوم و عشق ، چو مهتاب بتابد آهی ز سر سوز دلم بر دهنم ، باز بتابد بغضی به گلو ، اشک به رخسار بتابد جز شور تو بر غمکده ام شور نتابد بی تابم و مهتاب بیا تا به دلم نور بتابد برچسبها: تنهایی, غم, عشق...

چه لذت بخش ِ کسل کننده ایست ، ساعت ها خیره ماندن به عکست ، چه درد آور ِ زیبایی ست ، رویایی که تو را دارد ، و چه غم آلود ِ مسخره ایست ، عاشق تو بودن ! برچسبها: تنهایی, غم, عشق, مهتاب, دوستت دارم + نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۵/۱۱/۱۸ساعت 7:21 توسط « تنها » |

آه ای خسته تر از خستگی ام من ِ آواره ، به دنبال توام ای که معشوق شدی بر دل من دل هوایی شده ، بیمار تو ام باز این دل زغمت خار شده شده نمناک از غمت هر مژه ام ای مسیحا نفسم باز بتاب از فراغت با تحرک ، مرده ام باز پاییز و شب و تنهایی است آه ای معشوقه بی تو ، زنده ام ؟ برچسبها: تنهایی, غم, عشق, مهتاب, دو...

هیچ بودنی همیشگی نیست و هیچ رفتنی فراموش شدنی ! فقط خودمان را عذاب میدهیم تحمل میکنیم و خستگی هامان را پنهان ! در نهایت آن چیزهایی که خلاف باشند در افکارمان را نادیده میگیریم و اکثر اوقات از کپک چیزی کم نداریم ! کاش واقعیت ها را بفهمیم !

باز قلبم همچو ته ِ سوزن شده چشم هایم در غمت سوزن شده شانه هایم گشته لرزان همچو بید باز بغضی در گلو دوزن* شده *دوزن : وحشی

گاهی دلخورم و گاهی دلخوش این که هستی دلخوشی و نبودنت دلخوری کاش بودنت هم مثل نبودن هایت واقعی بود اما باش باش که قلبم حتی در نبود ، این بودن های سرخوش کننده ات ریتمش را گم خواهد کرد ! دیروز که نبودی سکته کردم ! کاش همیشه بودی کاش جز به بودن در کنارم هیچ کاری نمیکردی ! کاش فقط بودی

ناب ترین کلمات ذهنم را برایت بیرون میکشم ! فقط بدان کم پیشه ای نیست شاعرانه گفتن « دوستت دارم »

همیشه رفتنی هست و بازگشتی گاهی میروی که بازگردی و گاهی هم باز میگردی تا بروی سخت است رفتن حتی اگر هزارن بار رفته باشی گاهی امید داری هم به رفتن ، هم به بازگشت ، اما گاهی وقتها هم نه پای رفتن داری و نه تحمل ماندن ! گیج و بی حوصله فقط قدم از قدم بر میدارم مثل سگی که از گشنی ، کم رمق شده و جای پنهان اس...

سپید و سیاه ، با رنگ و بی رنگ اینجا یا آنجا روی زمین یا در آسمان چه فرقی میکند ؟ هیچ چیز و هیچ کس ، باعث نمیشود تفاوتی داشته باشند ، وقتی در مجاورتم هیچ اثری از تو ندارم

بی تو دلتنگم ، چشمانم سوز دارد ، حال کودکی را دارم که در حمام ، کف صابون چشمانش را آزرده ! تنهایی است دیگر گاهی ، میخورد جانت را اشک هم سوغاتش و چه درد آورست ، نداشتن آرزو

وقتی دیگری نوازشت میکند نازت را میخرد ، مویت را می بافد ، همین است دیگر ! گاهی من قدم میزنم ، آسمان هم میبارد !

باز ، صدایش آمد آنکه رفته ، بر باد باز ، آغوش گشود غم این ، عشق کبود غرق گشتم به سکوت مات در این برهوت ساده ، اما خالی پوچ ، درین بی حالی مرده ام ، بی نفسش زنده در ، حبس غمش رفته ، من را کشته پنبه ام را رشته ذهنم اینجا ، غی کرد روی این کاغذ سرد باز صدایش آمد دل من ، حال آمد گویی این ذهن خراب کرده تک...

آهای بانو ... با یک فنجان قهوه قجری تمامش کن ! دیگر نبودنت کافیست ، اگر میروی ، من هم بروم !

امشب دل من ، هوای باران دارد از فرت جنون ، عقل تزلزل دارد بعد از تو اگر فقر به این دل افتاد چندیست غمت ، همیشه باران دارد این جان که از رفتن تو نالال شد هر لحظه سرش ، هوای باران دارد

گاهی برای خودم افسوس میخوردم گاهی هم برای آنانی که مرا ندارند ! اول و آخر باید رفت ، چه زود ، چه دیر ! چند سالی بود که نبودم ، اما از این پس دیگر نیستم ! نه دور و نه نزدیک ! بدرود ای دنیا بدرود این انسان های (......) ! ------------------------------------------------- این آخرین متنی بود ، که سعید قب...